Policja w Polsce przy wykonywaniu swych zadań może korzystać z pomocy osób niebędących policjantami. Nie wolno ujawniać danych o osobie udzielającej pomocy Policji w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych.
Prawo. Ustawy o Policji
Obowiązek pomocy wynika z Ustawy o Policji. Zgodnie z art. 22 tego dokumentu instytucje państwowe, przedsiębiorcy, organizacje społeczne oraz każda osoba prywatna mają obowiązek udzielenia pomocy policjantowi, jeżeli o to poprosi, w zakresie:
- Wykonywania czynności służbowych (np. podczas zatrzymania sprawcy, zabezpieczenia miejsca wypadku)
- Niezbędnych działań – pomoc ta powinna być technicznie lub faktycznie możliwa do wykonania (np. świadek zdarzenia nie może odmówić podania danych, kierowca może zostać poproszony o pomoc w zabezpieczeniu miejsca wypadku itp).
Przepisy przewidują rekompensatę, jeżeli pomoc wiązała się z kosztami lub utratą dochodu. Osobie pomagającej przysługuje zwrot kosztów (np. za użycie prywatnego samochodu do pościgu lub odholowania, zużycie sprzętu) lub rekompensata: w przypadku utraty zarobku, obywatel może ubiegać się o odpowiednie świadczenie pieniężne (w tym przypadku istnieje odpowiedzialność Skarbu Państwa).
Pomoc Policji. Konsekwencje odmowy
Jeżeli policjant wyda polecenie na podstawie prawa (np. "proszę zatrzymać tego człowieka", "proszę zabezpieczyć ten dowód"), a obywatel umyślnie nie zastosuje się do niego lub uniemożliwi wykonanie czynności, może podlegać karze.
Co grozi za taką odmowę? Konsekwencje sa poważne: areszt, ograniczenia wolności lub grzywna (art. 92 lub 65 Kodeksu Wykroczeń).
Warto wiedzieć, iż nie zawsze musimy się zgodzić na pomoc. Nie trzeba pomagać, jeżeli wykonanie polecenia policjanta naraziłoby daną osobę lub jej bliskich na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia.